Stapjes

Ik zit even op de bank, heb een pauze nodig. Ben in huis bezig met dat eeuwige huishouden. Het houdt me in ieder geval bezig zullen we maar zeggen. Anders word ik helemaal zo lui. Ben er niet dol op op zn zachtst gezegd, maar ja het is nu eenmaal nodig.

Tussendoor solliciteer ik op meerdere vacatures. Ik merk dat ik stapje voor stapje een steeds duidelijker doel voor ogen heb waar ik naartoe wil maar vooral hoe ik daar zou kunnen komen. Ik heb een aantal sollicitaties gestuurd naar uitzendbureaus om toch wat werk in het ziekenhuis te gaan doen. Zo kan ik weer wat ervaring op doen met volwassenen in de zorg en die gebruiken op school.

Ik heb gemerkt dat eigenlijk alles in het leven draait om stapjes. Kleine stapjes maken, werken naar een bepaald doel toe. Zolang ik dat blijf doen en niet te grote stappen maak gaat het allemaal goed. Kom ik steeds meer richting mijn doel. Zodra ik weer even te snel wil en zonder doel iets doe, lukt het meteen niet.

Met de hond net zo, ook daar schat ik soms de stappen te groot in. Moet ik steeds weer even terug naar de basis en van daaruit werken. Best lastig , want ik maak genoeg fouten met haar. Gelukkig wil ik leren van mijn fouten, maar juist met een hond is het van cruciaal belang dat je kleine stapjes neemt. Al helemaal met een hond uit het buitenland, zo blijkt. Soms ben ik wel even moedeloos, weet ik het even niet meer, maar ik heb gemerkt dat als ik maar naar mijn gevoel blijf luisteren en me niet door anderen laat afleiden met alles wat zij weten, het best oké gaat. Tja en soms ook even niet zo oké en dan moet ik weer even een stapje terug doen en vooral mijn verwachtingen niet zo hoog stellen. Wat buiten soms heel goed gaat gaat binnen nog helemaal niet goed. Daar moet ik rekening mee houden en altijd erop bedacht zijn.

Volgende week heb ik meerdere gesprekken. Ik heb een plan en werk daar rustig naartoe. Ik weet dat het me gaat lukken, als niet direct nu dan wel binnen korte tijd. Zo lang ik maar blijf luisteren en niet te veel in 1 x wil, dan komt het goed. Steeds weer even pas op de plaats maken en kijken of het nog goed voelt. De tijd nemen om aan dingen te wennen, niet in paniek raken als het niet meteen lukt. Gewoon rustig blijven en naar mijn doel blijven kijken. Vooral die paniek is een lastig ding die alles overschaduwt. Daarom fijn als ik steeds even de tijd heb om alles op een rijtje te zetten. Die tijd gebruik ik ook echt, ik heb het oh zo hard nodig!