Middellijn

Daar ga ik weer. Ik voel dat ik kleinere stapjes moet maken, ga daar meteen weer over nadenken en beland dan weer in de stress bij mezelf. Wat dan weer direct terug te zien is bij de hond. In plaats van gewoon te voelen, oké ik moet kleinere stapjes maken. Punt. Ga ik nadenken over welke stappen en hoe ik dat allemaal aan moet pakken en hoppa. De spanning zit er meteen weer in en Mn gevoel zit weer op slot. Wat een cirkel waar ik elke keer in rond draai zeg.

Ik ben me nu in ieder geval bewust denk ik dan maar. Van elke fout leer ik weer, Naja fout, wil het ook geen fout noemen, dit is hoe het altijd ging. Leer dat maar eens af even zo snel. Wel duidelijk dat ik dan zo snel weer spanning opbouw dat ik meteen weer doodmoe ben en alles vast zit. Dat hoofd van mij echt, ik zou het er soms wel af willen trekken gewoon om dat denken eens te stoppen. Denken is niet zo erg, maar ik denk gewoon veel te veel en te vaak in de verkeerde richting. Loslaten die handel, gewoon doen.

Met werk hetzelfde, ik begin alweer meteen uit te stippelen merk ik. In plaats van gewoon bij elke stap te voelen en de goede beslissingen te nemen en vanzelf een richting op te gaan, voel ik 1x en dan stippel ik meteen uit. Ga ik alweer gelijk naar de toekomst toe denken.

Ho stop! Ik leef nu. Ik neem nu beslissingen waarvan ik nu voel dat deze goed zijn of niet. Morgen is morgen, Pffff het blijft oefenen hoor. Nu ook weer niet te streng zijn voor mezelf , ik ben ook maar een mens. Ik kan het toch niet in 1 x allemaal goed doen? Moeilijk vind ik het soms. Als ik werk gaat het gewoon allemaal vanzelf. Heb ik dit allang geleerd en gaat het automatisch. Hier moet ik steeds aan de handrem trekken. Het is echt geen makkelijk proces, ik denk elke keer dat ik het eindelijk eens begrijp en dan doe ik weer teveel van het goede en dan weer te weinig. Dan ben ik weer te streng en dan weer te soft. Die middellijn is echt even zoeken hoor. Man man. Soms loop ik gewoon en gaat het vanzelf, om dan ineens het weer helemaal kwijt te zijn. Meestal als ik moe ben gebeurd dat. Einde van de dag, allemaal prikkels gehad, dan is het gewoon even teveel. Dan wil ik teveel en denk teveel. Dus zit ik nu gewoon een lekker in de zon en laat ik de boel gewoon even de boel! Ik zie wel waar het schip strand. Werk ga ik nu loslaten, er lopen meerdere dingen en het komt echt wel goed allemaal. Ik ga niet meer verder solliciteren maar nu eerst een paar dagen lekker uitrusten. Even helemaal niets, mini vakantie houden. Kids naar hun paps een week en ik met vriend en Coosje lekker in en om t huis. Heb genoeg gedaan, hard genoeg gewerkt aan mezelf en het zoeken van werk. Het is klaar voor nu. De weg ligt open en ik zie later wel of het links of rechtsaf gaat. Nu even niet!

Volg mij ook op instagram: ilovemyburnout