Podium

Het publiek loopt de zaal in. Gespannen staat iedereen te wachten. Ik kijk voor me uit, haal een paar keer diep adem en voel me gewoon goed De lichten gaan aan en het eerste lied wordt ingezet. Ik voel me rustig, ik geniet nu al.

De deur gaat open, doorlopen hup naar het podium. We lopen in rijen ernaartoe en ieder gaat op zijn plek staan. Ik kijk naar het publiek, ik voel geen zenuwen niks, ik voel me gewoon goed. Relaxed. Dit kan ik makkelijk, geen enkel probleem. Ik begin met zingen en het gaat goed. Natuurljk gaat het goed, ik heb dit toch geoefend? We staan hier met bijna 40 man, wat kan er mis gaan? Als ik even iets verkeerds zing, vangen de anderen het wel op. Ik ben niet bang om fouten te maken, ik geniet gewoon van het moment.

We staan weer achter het podium, te wachten op het volgende nummer wanneer we weer op moeten komen. En? Vraag ik aan de mensen om me heen. Hebben jullie genoten? Genoten? Nou echt niet , ik geniet niet hoor, ik ben alleen maar zenuwachtig! Maar waarom dan? Nou ja dat ik misschien een fout maak, of dat er iets mis gaat. Geniet jij wel dan? Van elke minuut zeg ik, ik vind het heerlijk om op dat podium te staan. Een paar pakken paniekerig de lijst erbij wat er nu gaat komen. Oh jee, die ene regel ken ik niet. Oh help, nog snel oefenen. Ik begrijp er niks van, we hebben dit tientallen keren geoefend , als de muziek inzet weet ik vanzelf wel welk nummer er komt, ik begin gewoon te zingen. Dan komt de rest ook goed.

Ik kijk naar de solisten die tussendoor nummers zingen. Ik voel verlangen in me, een groot verlangen. Ik wil daar ook staan, dat is pas spannend. Dan voel je pas de adrenaline door je heen gaan. Laat dat nou zijn wat ik wil. Ik wil dat voelen, helemaal diep van binnen wil ik die spanning voelen. Voelen dat ik leef, dat ik mezelf uitdaag. Ik kijk naar het scherm voor ons, daarop kunnen we alles volgen wat er binnen gebeurd. Oh wat moet dat gaaf zijn zeg om daar gewoon te staan en die liedjes te zingen. Dan begint Evita, in een mooie jurk staat ze op het podium, ik voel een golf van verlangen door mee heen gaan, dat wil ik! Daar wil ik staan, dat lied wil ik zingen in een mooie jurk.

Ik geniet ontzettend van deze dag met de hele club. We hebben veel lol samen, het is echt gezellig. Ik zou alleen meer spanning willen voelen, dit voelt niet echt als een uitdaging. Dat hoeft ook niet altijd en ik ben al super blij dat ik de stap heb durven nemen om te gaan zingen in een koor. Maar ergens voel ik dat ik meer wil, dat ik meer kan. Nooit gedacht en geen idee of dat echt zo is, maar als mijn gevoel het zegt.. dan zal het wel kloppen toch?

Voor nu is het prima zo, ik wil niet alles in één keer aanpakken. Stapje voor stapje vooruit en niet meteen weer het hoogste willen. De komende maanden ga ik gewoon genieten van het zingen in het koor en dan kan ik altijd nog een keer zanglessen nemen. Dan zien we wel hoe of wat verder. Nu ben ik gelukkig, nu geniet ik. Wat komt dat zien we later wel. Ik voel het verlangen, dat is genoeg om te weten dat ik het graag wil. Als het verlangen nog groter wordt, dan ga ik stappen ondernemen en op zangles.

De muziek is afgelopen, het concert is ten einde. We buigen en er wordt hard geklapt. Wat gaaf is dat zeg, iedereen staat en joelt. Het was heerlijk, jammer dat het alweer voorbij is, op naar het volgende optreden.