Geboren

Goed gesprek, altijd fijn. Ik hou er echt van. Het liefst gesprekken waarin je gewoon kan zeggen wat je denkt zonder dat een ander daar een mening over heeft. Dat soort gesprekken voer ik ook vaak met mijn oudste zoon. Hij zegt vaak dat veel mensen hem gewoon niet begrijpen, dat ze ergens afhaken terwijl hij nog vele stappen doordenkt. Hij zegt , mama het is niet erg dat ze het niet altijd begrijpen, als ze maar de wil hebben om het te begrijpen. Precies dat is ook wat ik ervaar, ik denk vaak zoveel verder dan anderen. Het is enorm frustrerend als ze dan niet echt je willen begrijpen. Aan de andere kant; het is ook geen onwil, maar het lukt ze gewoon niet om je te volgen.

Ik heb gave gesprekken met oudste zoon, echt van die gesprekken waarin we allebei ons ei kwijt kunnen, waar het er niet om gaat of je gelijk hebt, maar gewoon dat je jouw visie kunt delen met iemand. Dat kan ik met mijn vader ook heel goed. Ook al snapt hij er soms niks van, hij luistert en geeft zijn mening niet maar staat gewoon open voor dat wat je zegt.

Ik probeer uit te leggen hoe ik tot dingen kom. Ik zie in dat het toch vaak niet echt begrepen wordt. Dat ik eigenlijk duidelijker moet zijn. Dat dat wat voor mij zo eenvoudig is geworden eigenlijk en zo simpel lijkt, dat dat voor een ander zo lastig kan zijn.

Ik vertel dat ik eigenlijk bij 0 ben begonnen. Dat ik echt ben gaan kijken, wat voel ik nu in mijn lichaam. Doordat mijn hoofd zo vol zat, lukte me dat niet. Dus ben ik eerst gaan wandelen. Net zo lang tot ik voelde dat al mijn energie eruit was. Dat mijn hoofd zo goed als leeg was. Ik ben gewoon gaan kijken; wat gebeurd er in mijn lichaam. Ik voel mijn bloed stromen, ik voel mijn hart kloppen, ik voel de spieren in mijn schouders. Van daaruit ben ik stapje voor stapje verder gegaan. Elke keer weer de tijd genomen om echt te kijken wat ik nou echt voel van binnen. Niet ik voel me blij, of verdrietig. Nee. Maar wel; ik voel mijn bloed stromen en mijn hart kloppen.

Daar is het mee begonnen. Daarna ben ik stapje voor stapje elke keer gaan kijken, stilstaan op momenten; wat voel ik nu? Als je dat oefent dan voel je ineens ook verschil op momenten. Als je dan in de zon zit voel je je hart ineens iets sneller kloppen of je bloed iets sneller stromen.

Door helemaal terug naar de basis te gaan, word je opnieuw geboren en kun je van daaruit gaan werken. Hele kleine stapjes maken. Door er gewoon elke keer bij stil te staan. Er aandacht aan te geven, wat gebeurd er in mijn lichaam, wat voel ik nu.

Het klinkt heel banaal , maar het heeft grote gevolgen als je dat dus niet meer doet en kan. Je leeft steeds meer in je hoofd, je vindt de mening van een ander steeds belangrijker. Dat komt allemaal omdat je niet meer voelt wat goed en niet goed voor je is. Daardoor twijfel je aan jezelf. Daardoor vind je de mening van een nader belangrijk. Als je zou voelen dat iets goed voor je is, zou het je geen biet kunnen schelen namelijk, wat een ander ervan vindt.

Het gaat mij steeds makkelijker af. Waar ik eerst minstens een half uur flink moest bewegen om bij mijn gevoel te komen, kan ik dat nu steeds makkelijker. Zelfs in een drukke ruimte kan ik me focussen op wat ik van binnen voel. Ik staar vaak naar 1 punt en ga even na wat er van binnen gebeurd. Vaak voel ik me moe als ik met veel mensen langer in 1 ruimte ben. Als ik dan even die paar minuten voor mezelf neem, voel ik me meteen gewoon rustiger. Ik weet wat ik voel, wat er van binnen gebeurd en dat maakt me rustiger. Ik kan er steeds beter tegen.

Mijn leven is een stuk mooier geworden erdoor. Nee het is nog steeds niet altijd makkelijk , maar ik voel me gewoon beter. Doordat ik aandacht aan mezelf schenk, doordat ik emoties laat stromen daar waar ik ze voel. Als ik verdrietig ben dan huil ik. Als ik boos ben dan ben ik boos. Als ik gelukkig ben dan voel ik me ook echt gelukkig. Door er aandacht aan te geven, kan ik ook kijken wat me dan verdrietig / boos of gelukkig maakt. Dat geeft rust, daardoor leef ik intenser. Het leven is veel mooier geworden, terwijl het helemaal niet veel anders is dan voorheen, maar ik voel me anders. Dat maakt het verschil.