Inspirerend

Wat een inspirerende dag vandaag. Wat is het toch heerlijk om gewoon een hele dag voor mezelf te hebben waarin ik helemaal niets moet. Waarin gewoon alles loopt zoals het loopt.

Normaal zou ik op een luie dag de tv aan zetten. Beetje rondhangen op internet en me van de bank moeten hijsen om toch maar iets van huishouden te doen. Want ja dat moet natuurlijk. Bah wat voel ik me totaal niet lekker na zo een dag. Blij dat ik dan de volgende dag maar gewoon weer kan werken. Ik voelde me dan zo slecht omdat ik een hele dag verlummelt had voor de buis.

Vandaag moet ik helemaal niets van mezelf. Ik heb een vrije dag. Laat in de ochtend ga ik pas douchen. Ik heb zoveel inspiratie dat elke keer als ik wegdroom ik weer dingen heb waar ik over wil schrijven. Ik kom gewoon niet aan douchen toe. Als ik dan toch uiteindelijk maar eronder spring hoor ik oudste zoon thuis komen. De hond blaft. Geen idee waarom maar de hond en hij zijn nog geen ideale combinatie. Zodra hij binnenkomt of naar beneden loopt, of gewoon van de wc naar de kamer loopt begint ze als een gek te blaffen en te grommen. We hebben de tip gekregen dat zoon wat vaker mee gaat wandelen.

Het is nog best vroeg op de dag, ga je mee vraag ik. Pakken we ergens even een terrasje, dan kan de hond een beetje aan je wennen en maken wij van de nood gewoon een deugd. We lopen samen richting een café. Coosje kijkt hem af en toe sceptisch aan. Laat maar gaan, ze doet maar. We kletsen wat samen over zijn toekomst, hij wil studeren volgend jaar. Hij gaat bijna examen Vwo doen, motivatie 0, het boeit hem gewoon allemaal niet meer. Hij heeft geen doel, slim als ie is en vroeger zo gemotiveerd om te leren, is hij door het hele schoolsysteem gewoon zo ongemotiveerd geraakt. Hij weet wel wat hij wil, maar hij voelt het niet. Hij voelt niet het verlangen door zijn lichaam stromen.

We bestellen een biertje. Kan ons het schelen. Vandaag vieren we gewoon dat het donderdag is, altijd wel iets te bedenken om wat te vieren. Zoon gaat op veel vlakken echt op zijn gevoel af, zo ook met drank. Genoeg is genoeg. Hij drinkt wel eens een biertje maar nooit veel. Net als ik.

We praten over zijn verlangens, hij wil zo graag drummen. Als kind drumde hij al op tafel. Soms te irritant voor woorden als een peuter lekker loopt te rammen op je tafel maar goed, het zit er dus in. Wat wil je bereiken knul met drummen? Ik wil in een bandje spelen. Waarom neem je dan niet was muziek lessen? Ja waarom eigenlijk niet, zie ik hem denken. Maar de motivatie om er echt iets mee te doen ontbreekt. Ga ervoor jongen, doe wat je leuk vindt. Waar je blij van wordt. Zo praten we nog een tijdje door. Ik merk aan hem dat hij op bepaalde vlakken niet meer goed voelt. Dat zie ik allang, maar ja wat kun je doen?

Wat zie je jezelf voor werk doen dan? Tja iets in de techniek. Gewoon gekke dingen bouwen vind ik super leuk, ik wil echt wel werktuigbouwkunde studeren. Maar geen idee wat ik wil worden. Laten we dan gaan zoeken, kijken waar dat vuurtje bij jou weer van gaat branden. We gaan gewoon zoeken naar plekken waar je een dagje heen kan. Gewoon om te ruiken en te proeven van de wereld die voor je ligt. Er zijn zoveel mogelijkheden.

We lopen terug naar huis, hij komt nog even bij me zitten. Wil nog graag meer kletsen merk ik. Gewoon over politiek, over dingen die hem bezig houden in de media. Normaal deed hij dit alleen met zijn vader of met zijn opa. Nu zoekt hij me steeds vaker op, uit zichzelf begint hij gesprekken die over van alles en nog wat gaan. Dingen die ik vroeger niet snapte. Ja jij bent zo slim, ik snap dat allemaal niet. Mam zei hij laatst, dat soort dingen doe ik gewoon op gevoel. Nu snap ik dat. Ik doe het nu ook. Ik heb echt geen snars verstand van politiek, maar nu praat ik mee op gevoel, nu is hij veel meer bereid me dingen uit te leggen die ik even niet weet. Ik leer zoveel van hem. Wat een kanjer van kinderen heb ik toch.

Mijn vriendin appt, ze was van de week bij me en wij zaten net te eten. Ze appt me net nu en zegt, jeetje wat zijn jouw kinderen veranderd. Niet normaal. Ongelooflijk wat het met ze heeft gedaan dat jij aan jezelf bent gaan werken. Ik beaam het. Ja echt het is zo. Iedereen in huis veranderd. Alles voelt nu gewoon makkelijker. Ik begrijp ze nu, geef ze nu onbewust dat wat ze nodig hebben. Ze bloeien zo op allemaal. Eindelijk is de druk eraf, eindelijk mogen ze gewoon zichzelf zijn. Hun eigen leven leven.

Ineens heb ik een hele berg was gestreken en opgeruimd. Zomaar, zonder het bijna te beseffen. Wat een heerlijke dag. Ik heb genoten van mijn vrije dag die eigenlijk helemaal niet zo vrij was, maar wel vrij voelde. En precies daar zit het verschil.

Volg mij ook op instagram: ilovemyburnout