Coaching

Ik luister naar een webinar over hoogbegaafdheid. Oh wat klinkt het allemaal mooi. Oh ja zo herkenbaar zeggen ze allemaal op de chat. Ja ja ja dit herken ik en dat ook. Nou mooi dat jullie jezelf herkennen zeg, dan komt nu de aanbieding. Voor veel geld kan ik je coachen. Help ik je de weg terug te vinden.

Het voelt zo niet goed. Een slaatje eruit slaan om mensen te helpen. Flink geld ermee te verdienen. Ik heb er ook aan gedacht om mensen te gaan coachen, maar voor mijn gevoel klopt dat niet. Het voelt niet goed. Maar waarom niet?? Ik begin het steeds meer te begrijpen. Omdat de enige die ik kan helpen is mezelf. Ze komen met dure pakketten waar je voor veel geld allerlei dingen aangereikt krijgt. Het voelt voor mij niet goed. Ik wil er geen geld aan verdienen om mensen te helpen.

Wat ik wel nodig hebt? Dat ik tijd blijf maken om naar mezelf te luisteren. Ik kan alleen maar mijn leven leven hoe ik er gelukkig van word. Want dat past niet bij me om er grof geld aan te verdienen. Ik hou niet van geld. Ik heb alleen geld nodig om te leven, te eten te drinken en af en toe wat leuks te doen. Maar niet ten koste van een ander. Want dat past niet bij mij. Ik hou daar niet van en dan geniet ik er ook niet van. Iedereen is anders daarin, gelukkig , maar bij mij past het gewoon niet. Dus zal het MIJ ook niet gelukkig maken als ik mensen op die manier zou helpen. Ik wil mensen graag helpen maar dan niet voor dik geld.

Ik zat zelf na mijn scheiding ontzettend moeilijk. Ik had geen geld om hulp in te schakelen. En om mij heen zie ik niet anders. Na mijn scheiding had ik geen tijd en geld hebt om naar een coach te gaan. Er moest brood op de plank komen. En het liefst een schone plank. Nee er was namelijk geen geld voor een huishoudelijke hulp dus dat mocht ik dat er ook nog even bij doen naast zoveel dagen werken. Ik had geen tijd. En geen geld. Dus dacht ik, ik schipper maar gewoon door want hulp gaat niet, dus dan maar pech. De kinderen werden steeds vervelender omdat ik zelf niet lekker zat, daardoor raakte ik zelf uitgeput en nog verder van mijn gevoel.. en dat allemaal terwijl het antwoord op al die vragen gewoon binnen in me zat.

Daarom kwam ik bij het onderwijs. Daar kan ik gewoon mijn centjes verdienen door les te geven en ondertussen het voor te leven. Dat voelt beter bij mij. Daar krijg ik een beter gevoel van. Ik kan ze dan misschien helpen door een voorbeeld te zijn. Door er voor ze te zijn als ze vast zitten. Ik kan mensen helpen maar dan niet om er dik aan te verdienen.

Het zijn namelijk juist vaak de mensen die geen geld hebben die tegen problemen aan lopen. Die juist hulp nodig hebben. Coaching is dus weer alleen maar voor de rijke mensen. Dat is wat mij tegenstaat, daar kan ik niet mee leven, ik wil juist de mensen helpen die het geld niet hebben en stuk lopen in hun leven. Want mezelf vinden kostte namelijk niets. Het enige wat ik nodig had was de wil en de wetenschap dat de druk uit mijn lijf moest. Dat ik door beweging bij mijn gevoel kon komen. Bewegen is gratis. Een bankje ergens ook. Waarom zou ik er dan voor moeten betalen? Dit is wat het is. Niets meer en niets minder. En wat tijd en geduld. Want dat kost het wel, maar dat kost het ook als ik gecoacht zou worden. Het is geen pil die ik neem en hoppa u bent genezen u voelt alles weer.

Want als ik alles voel dan voel ik ook of ik de goede kant op ga of niet. Of ik iets wel of niet moet doen. Dan komen er steeds meer dingen naar boven en zolang ik daar dan ook maar iets mee doe, ga ik steeds meer de goede richting op.

Ik vind dit allemaal niet simpel hoor. Wel om te doen. Dat wel. Maar niet om door te maken. Want het doet soms best veel pijn. Soms voel ik me echt even heel rot. Maar ja, dat is niet zo gek. Dat zijn al die ingeslikte dingen die nu naar boven komen. Als ik in de toekomst nou gewoon gelijk even een potje jank of boos wordt als ik dat voel, dan ben ik daar voortaan ook weer vanaf. Hoef ik niet 10 jaar later nog een keer een potje te janken om iets waarvan ik eigenlijk amper nog weet dat het gebeurd is. Want dat is wat het is. Het moet er gewoon een keer uit. Nou dan voortaan maar meteen toch? Stuk makkelijker.

Het is eigenlijk gewoon een spaarpot waar ik alles in stop. Ook die zit een keer vol en dan duurt het even voor alle centjes eruit zijn. Maar ja bij een spaarpot heb je er dan nog wat aan zeg maar. Kan ik er nog iets voor kopen. Nu niet. Alhoewel. Ik koop er een heleboel voor. Mijn leven. Mijn verlangens die er eindelijk uit kunnen. Die ik waar kan maken, gewoon door te doen.

Angst? Natuurlijk! Doodeng is het. Daarom neem ik ook kleine stapjes. Ga ik niet gelijk meedoen met the Voice maar begin ik eerst eens in een koor. Eens kijken of ik een noot eruit kan persen zeg maar. Kijken of het me echt dat plezier geeft wat ik denk dat het me geeft.

Nou en dat blijkt dat het best wel lukt. Jeetje wat vind ik dit leuk zeg. Dat ik gewoon sta te zingen. Hoe gaaf is dat! Zaterdag mijn eerste optreden in het theater. Ja met 40 man om me heen, maar ik sta er wel! Dus dat. Wie had dat ooit gedacht! Iedereen riep , je kan niet zingen, Dat kun je niet leren. Nou en of dat wel kan. Want als je iets wilt, echt heel diep ernaar verlangt, dan kun je het ook. Door hard werken en veel oefenen. Ik heb nu gezien dat ik het best wel een beetje kan. Nu kan ik hiermee verder borduren. Ik wil zanglessen nemen over een tijdje. Als ik me echt helemaal zeker voel en echt op gevoel kan zingen dan neem ik zangles. Niet zomaar voor de lol alleen, nee ik heb een doel. Ik wil dat prachtige lied van Evita leren zingen. Moeilijk? Ja zeker. Heel moeilijk. Maar het gaat me lukken. Linksom of rechtsom. En dan maak ik een lange neus naar alle mensen die riepen dat ik het niet kon. Ha! Wedden dat ik het wel kan! En dan nog wel zonder dure coach. Kan ik dat geld lekker gebruiken voor mijn zanglessen.