Instinct

Wat een heerlijke dag vandaag. Ik bruis weer van de energie. Daar waar ik gisteren echt even heb moeten worstelen weer en eraan heb toegegeven voel ik me vandaag al weer zoveel beter. Best een drukke dag. Veel mensen gezien verdeeld over de dag. Na het eten lekker even met Coosje naar buiten. Het is nog een beetje licht, het is droog geworden gelukkig. Heerlijk, kom maar op. Ik heb er zin in. Niks fijners dan buiten lekker rond lopen na een drukke dag. We beginnen haar vertrouwde rondje. Ze heeft veel stress gehad door alle nieuwe dingen afgelopen maanden voor haar. Vastgebonden aan een hek, vol met teken. Liefdevol verzorgd door een gastgezin in Portugal. Bijkomen tussen de andere honden. Gesteriliseerd , weer een klap gehad daarvan. Verhuizen naar Nederland. Het is allemaal niet niks.

Hier mag ze lekker bijkomen. Ze moet even niks. Ik snap haar te goed. Geef haar hier en daar grenzen voor dingen die echt niet mogen. Verder laat ik haar de wereld ontdekken. Haar overal ruiken waar ze wil. Nu heeft ze dat even nog nodig, ze heeft het nodig dat ze eventjes lekker haar gang mag gaan. Genoeg beweegt, maar ook genoeg rust krijgt. Af en toe een lekkertje extra ach nu kan het nog even. Ze is erg mager. Haar haren vallen uit. We borstelen haar, koesteren haar en geven haar rust.

Precies dat wat ik ook nodig had de afgelopen weken. Daar waar ik zo van opgeknapt ben. Even extra veel liefde krijgen en jezelf gewoon een beetje verwennen. Even niet zo streng zijn, de regels een beetje aan je laars lappen. Het huishouden niet te serieus nemen. Gewoon het moeten loslaten. Van moeten willen maken.

Vanmiddag met een vriendin gewoon onverwachts een borreltje gedaan hier. Ja het is dinsdag, SO what? We vieren vandaag even het leven. We lachen en genieten. Gewoon even een klein momentje, maar ik voel me zo gelukkig. Dit is leven!

Ik loop een stukje met Coosje. Ik laat de riem vieren en laat me door haar meevoeren. Mij maakt het niet uit waar we heen gaan, loop maar Meis , ik vind alles goed vandaag. Gewoon omdat het een mooie dag is vandaag. Coosje snuffelt en gaat lekker haar gang. Ik laat haar lekker. Ze geniet, ze hoeft even niks, mag even haar koers zelf bepalen. We lopen door straten waar ik nog niet eerder was, kletsen even met een mevrouw en zij met de hondjes van die mevrouw. We genieten gewoon. En dan… dan loopt ze gewoon naar huis. Ik doe niets, ze loopt een route die ze voor een deel niet kent. Ze gaat af op haar instinct en neemt steeds de goede beslissing. En ineens staan we voor ons huis. Ik beloon haar voluit. Wat een topper ben je toch!! Helemaal zelf gevonden. Gewoon door op haar gevoel af te gaan. Door dat te doen wat haar gevoel haar zegt en waar ze de afgelopen week een beetje heeft kunnen ruiken overal. Ik knuffel haar en ze geniet. Ik voel het aan haar.

Dit is wat ik vergeten ben. Ik ben vergeten op mijn gevoel te vertrouwen. Vergeten om gewoon te luisteren naar waar mijn gevoel me heen brengt. Te luisteren naar mezelf wat ik nodig heb en dat aan mezelf te geven. Ik denk veel te veel. Ik denk erover na hoe ik moet leven in plaats van gewoon te leven. Ik maak het leven veel te ingewikkeld.