Hoogbegaafd

Vriendin van mij stuurt me een artikel van internet. Over hoogbegaafdheid. Het vastlopen in je werk, faalangst, onzekerheid. Veel mensen ontdekken pas later dat ze hoogbegaafd zijn. Ik had haar vierkant uitgelachen als ze me dit een paar maanden geleden had gezegd. Nu deed het me wel iets. Was er zelf ook al mee bezig. Maar net als ADHD is ook het woord hoogbegaafdheid iets wat niet helemaal oké voelt. Ik heb me er genoeg in verdiept. Heb zelf een zoon die hoogbegaafd is, hij is vastgelopen en heeft geen motivatie meer. Hij wil studeren maar heeft geen doel. Heeft geen idee wat hij wil bereiken. Wat hij wil worden. Hij loopt vast nu of later dat zie ik nu al. Mits hij zichzelf weer gaat vinden …

Hoogbegaafdheid; heb er genoeg over gelezen. Alleen toen begreep ik het wel, maar voelde ik het niet. Net als een liefdesliedje wat je luistert als je nog nooit verliefd bent geweest. Dat werkt ook niet. En toch voelt het woord gewoon niet kloppend. Alles wat ik heb gehoord en gelezen over hoogbegaafdheid klopt niet helemaal zoals het er staat. Net als ADHD en autisme, is het ooit bewezen? Kun je het aantonen in het bloed? Ja het is erfelijk. Ja ja tuurlijk. Maar hoezo dan? Hoezo is het erfelijk? Die vraag blijft maar in mijn hoofd hangen. Iets is pas erfelijk als het in je genen zit… dit zit niet in je genen. Dit wordt door psychologen uitgedokterd. Een vragenlijstje invullen een paar gesprekken, en dan ja hoor, u heeft ADHD of u bent hoogbegaafd. Het klopt gewoon niet voor mijn gevoel.

Tegenwoordig hoor ik niet anders dan dat iedereen autistisch is of ADHD heeft of Hoogbegaafd is. Mij triggert dit ineens. Waarom is dat zo? In mijn hoofd zit alle informatie opgeslagen erover. Heb er genoeg over gelezen, mijn kinderen hebben het. Ik zou het hebben, Ja het zit allemaal in dezelfde hoek. Al die stoornissen, maar toch klopt het niet voor mijn gevoel.

Dan ineens weet ik het. Het klopt niet omdat het geen ziekte is en het is ook geen stoornis. Ik denk er zo over; mensen zitten te ver van hun gevoel af. En hoe dichter je bij je gevoel zit hoe meer je voelt wat je moet doen. Je weet het gewoon door naar je gevoel te luisteren. Als je altijd dat doet wat je voelt, dan doe je altijd het juiste. Dus hoe gevoeliger je bent, dus hoe dichter je bij je gevoel zit, hoe meer je het juiste doet. En als je het juiste doet en je zit daar waar je interesses liggen maar je weet iets niet, dan ga je erover lezen, omdat het je interesseert. Anders zou je gevoel je er niet heen brengen toch? Dus je leert dingen en je trekt jezelf naar een hoger plan.

Soms moet je dus even weer bij begin beginnen van iets, omdat je wel informatie nodig hebt om op te slaan ergens in je hersenen. Net als een computer moet je er wel eerst informatie instoppen om het er weer uit te krijgen.

Volgens mijn visie is eigenlijk iedereen hoogbegaafd. Hoe dichter je bij je gevoel kunt komen, hoe meer je de juiste beslissingen neemt, hoe meer je wilt weten over dat stukje, hoe verder je groeit en groeit. Hoogbegaafden weten ook niks zomaar. Ze moeten ook eerst de informatie tot zich krijgen. Zodat het ergens in hun hoofd zit en ze door hun gevoel te volgen het uit hun hoofd krijgen. Want er staat ergens een vraag, je geeft op gevoel het antwoord , want ergens in je geheugen heb je dat ooit ergens gelezen of gehoord, en het antwoord klopt. Maar zodra je ergens niet in balans bent op een vlak in je leven, dan ga je op een ander vlak ook minder voelen. Dus iets minder goede beslissingen nemen, die je minder interesseren en daardoor leer je minder en heb je dus uiteindeljk minder informatie liggen in je hersenen waardoor je minder antwoorden weet..

Alles wat ik heb geleerd in de boeken over hoogbegaafdheid kan ik hiermee herleiden. Het uitvallen op school , het op bepaalde gebieden hoogbegaafd zijn, de motivatie die mist , het uitvallen op school of werk.

Als je ervoor zorgt dat je op alle gebieden in balans bent, door altijd naar je gevoel te luisteren (Naja, we blijven mensen he, 100% kan niemand) dan zijn we eigenlijk allemaal hoogbegaafd. Mits je natuurlijk een genetische afwijking hebt. Dan wordt het een ander verhaal.

Voor mij voelt dit goed, hier kan ik iets mee. Waarschijnlijk zullen veel mensen dit verhaal niet snappen. Of alleen op bepaalde stukken. Dan zullen ze zeggen, tja die is hoogbegaafd die kan ik niet volgen. Dat komt omdat je op bepaalde vlakken niet in balans bent en daarom het verhaal anders zult lezen. Zo werkt dat gewoon, ik merk het ook in gesprekken vaak met mensen dat je ze ineens kwijt bent. Dat ze bepaalde dingen ineens niet begrijpen van wat je zegt.

Ik heb helemaal geen verleden met hoogstaande dingen. Dat wat ik deed was ik op zich wel goed in hoor. Als het me interesseerde. Maar ik was nooit in balans, dus ik kwam niet verder. Omdat ik geen beslissingen kon nemen, omdat ik niet in balans was op persoonlijk vlak. Anders had ik al veel eerder mijn gevoel gevolgd en mezelf op een hoger plan getild qua werk.

Dat is wat ik nu ga doen, ik heb nu weer genoeg zelfvertrouwen om mezelf naar een hoger plan te tillen. Ik maak me geen zorgen over mijn toekomst. Zelfs niet mijn nabije toekomst. Zolang ik mijn gevoel maar volg zal het me op de juiste plek brengen. Zolang ik maar goed blijf luisteren naar wat mijn gevoel me zegt. De tijd ervoor nemen. Niet in paniek raken, gewoon rustig blijven. Dan komt dat wat ik aankan wel op mijn pad en zal ik stapje voor stapje steeds verder komen. Eerst maar weer ergens bij het begin beginnen.

volg mij ook op instagram: ilovemyburnout