Bijna…

Ik kom dichter en dichterbij. In een paar uur tijd al weer veel stappen kunnen zetten. En elke stap die ik op gevoel doe brengt me dichterbij de volgende stap.

Ik neem steeds de tijd om het te laten bezinken en dan voel ik dat het haardje steeds een beetje meer wordt opgestookt. Ik voel dat ik enthousiaster wordt. Hoe langer ik het laat bezinken en hoe meer erbij komt hoe meer het vuurtje opgestookt wordt. Hoe blijer ik me voel van binnen. Ik weet dat ik op de goede weg ben, dat ik afsteven op dat waar ik naartoe wil. Misschien met hier en daar nog een omweg maar het voelt goed. Zo goed dat ik meteen door wil. Ik wil dat gevoel verder gaan ontdekken. Kijken wat de mogelijkheden zijn.

Ik zoek een oud collega op via een spelletje. Zij werkte bij ons op kantoor en we hebben heel wat goede gesprekken altijd gehad. Aan de telefoon, als ik onderweg was. We hebben altijd contact gehouden toen we beide een andere kant op gingen. Minimaal maar altijd wel interesse wat de ander deed en mee bezig was. En ineens wist ik het, ik moet haar een berichtje sturen. Ik doe het gelijk. En na een tijdje heen en weer komen we daar waar ik naartoe wil. Zij en haar man kunnen me verder helpen. Zij hebben tools in handen waar ik mee verder kan. Zij kunnen me dat opstapje geven wat ik nu even nodig heb.

Hoe grappig dat alle mensen in mijn leven iets toevoegen op enig moment. Dat ik ineens soms na jaren erachter komt dat ze me verder kunnen helpen. Zo heb ik ook al veel mensen op weg kunnen helpen en zij op hun beurt mij. Soms zijn er mensen die op hun eigen weg zitten ver bij je vandaan. Even goede vrienden maar die zet ik even op een laag pitje. Blus ik de vriendschap even uit. Dat voelt oké. Misschien kom ik ze ooit weer eens tegen en komen we weer dichterbij elkaar. Maar op dit moment laat ik het even voor wat het is. Het is goed zo.

Ik krijg een berichtje, kom vanavond praten. Dan kijken we verder wat de mogelijkheden zijn. Zij hebben alle kennis op dit gebied. Weten waar ik moet zijn om dit verder uit te werken. Hoe bijzonder is dit. Allebei blijken we ongeveer dezelfde richting op te willen. Zij op een iets ander vlak maar wel in dezelfde branche. Zij heeft de tijd genomen om naar zichzelf te luisteren, net als ik. Hoe bijzonder dat precies nu, op 1 mei ze haar bedrijfje start. Precies op de dag dat ik geen werk meer heb en die kant op wil zou ik misschien via haar aan de slag kunnen.

Alles komt gewoon samen. Alles heeft een doel gehad wat ik tot nu toe heb gedaan. Ik was al met veel dingen bezig in mijn oude werk waar ik nu iets aan ga hebben. Eigenlijk vond ik veel dingen leuk in mijn werk. Alleen de zorg niet meer. Hier in deze branche kan ik alle dingen die ik leuk vind combineren met meer uitdaging voor mezelf. En de dingen waar ik goed in ben kan ik uitbouwen. Precies de dingen waarvan ik nu echt bewust ben dat ik er goed in ben, daarmee kan ik nu iets doen. Dit is het. Dit is waar ik naartoe wil. Hier word ik blij van.

Zo blijkt maar weer dat mijn gevoel volgen , er eens de tijd voor nemen om daar naar te luisteren , mij altijd de goede kant op wijst. Eindelijk heb ik geluisterd. Eindelijk stopte ik met rennen en luisterde ik eens goed naar mezelf. Niet alleen op werk gebied maar ook persoonlijk. Ik bruis van de ideeën. Ik voel zoveel energie. Heerlijk!