Voelen

Het is fijn om weer te voelen. Ik merk dat het ook steeds makkelijker gaat. Ik er minder mijn best voor hoef te doen. Ik herken het ook eerder als ik weer in mijn hoofd zit. Het gaat makkelijker. En het grappige is, de mensen om mij heen beginnen ook te begrijpen hoe het werkt. Ik voel namelijk precies op welk gebied zij niet met hun hart maar met hun hoofd spreken. En als je met je hoofd spreekt dan spreek je ineens niet meer dezelfde taal. Dan klopt er iets gewoon niet. Hun stem veranderd. We begrijpen elkaar gewoon niet. Ik snap het nu. Ik snap nu waarom. Iedereen heeft namelijk wel meer of minder een gebied waarin hij niet met zijn hart spreekt. Dat kan op werkgebied zijn. Of persoonlijk. Of in je relatie. Daar loopt het ook gewoon niet lekker. Daar ga je nadenken over dingen. Daar ga je in je hoofd zitten. Je gaat piekeren.

Het belangrijkste is dat ik dat ga herkennen. Dat ik in mijn hoofd zit en het gewoon niet helemaal lekker loopt. Als ik ergens een gevoel heb van , tja.. ik weet niet. Het lukt niet. Ik trek me dingen aan van wat mensen zeggen.

Zo kwam er iemand die zodra ze over werk praatte haar stem veranderde. Ze ergerde zich aan mails van mensen. Ze keek anders. Straalde een andere energie uit. Na even doorvragen bleek ze meer uitdaging te zoeken maar voelde zich tegengehouden door bepaalde factoren. Daarnaast durfde ze geen beslissingen te nemen die er toe zouden leiden dat ze wel dat kon doen wat ze leuk vond. Ze voelde ergens wel dat ze het wilde maar kwam met allerlei bezwaren. Als Ze haar gevoel zou volgen en zou luisteren ernaar, zou ze niet zo hoeven nadenken. Dan zou ze de goede beslissing nemen. Nu blijft ze hierin hangen en zal het alleen maar erger worden waarschijnlijk.

Het enige wat ik kon doen was haar bewust maken hiervan. Ze zal het zelf moeten inzien. Zelf moeten voelen dat het zo is. Dat vind ik lastig want ik zou zo graag iedereen willen helpen. Ik zal moeten leren dat dat niet altijd kan.Dat ik niet iedereen kan helpen. Ze zullen mijn woorden wel ergens opslaan. En op enig ander moment gaan denken erover. Zo ging dat bij mij ook, ik heb alles opgeslagen en nu beginnen kwartjes te vallen. Eerder kon ik er totaal niks mee, omdat ik me niet bewust was.

Ik merk toch dat ik wel erg snel in de hulpstand schiet. Dat ik teveel bezig ben met alleen maar anderen helpen. Ik zal daar altijd op moeten letten dat ik balans blijf vinden. Dat ik genoeg tijd voor mezelf neem. Genoeg bewegen. Afspreek met vriendinnen maar ook lekker op mezelf ben. Gelukkig lukt dat met de hond heel goed.

De hond die ik op gevoel heb gekozen. Ik kon er niet omheen. De beste beslissing ooit. Wat een ongelooflijk lieve hond is het. Volledig afgaand op haar instinct. Zo rustig. Ze maakt alle mensen blij om ons heen. Iedereen lacht als ze haar zien. Wat een topper.

Ik ben mijn gevoel achterna gegaan en dat heeft goed uitgepakt. Ik ben blij dat ik mijn gevoel nu volg, maar lastig blijft het, omdat ik zelf niet alles zie., maar ik doe mijn best.