Eureka!

Ineens weet ik het. Ik snap het zomaar ineens. Het is midden in de nacht. Ik lig wakker. Mijn vriendin vroeg me gisteren waar is het dan mis gegaan met je emoties. Ergens is het fout gegaan. Maar wanneer was dat? Ik had echt geen flauw idee.

Ik zei, het ligt op het puntje van mijn tong. Maar ik heb het antwoord nog niet. Ik graaf in mijn verleden. Dieper en dieper. Mijn jeugd. Lag er daar iets? Ik heb overal gezicht. Maar nergens lag echt antwoord.

En nu ineens. Nu heb ik het. Ik lig wakker en voel me leeg. Ik probeer mijn gevoel te zoeken. Maar precies dat is het gevoel. Ik voel me leeg. Niets meer en niets minder. Ik probeer aandacht aan die leegte te schenken. Dit is de leegte die ik in mijn huwelijk voelde. Jaren lang. Ik voelde dat het niet goed zat. Maar de sprong in het diepe was groot. Het duurde jaren. Ik had dit gevoel vaak. Dat lege gevoel. Terwijl ik een ontzettend gevoelsmens ben. Dus dit klopte gewoon niet. Het voelde niet goed. En aan gevoel kun je lang voorbij gaan maar op een dag knapt er iets in je. En moet je gewoon gaan. Omdat het je anders gek maakt.

Ik ben gegaan. We gingen scheiden. En daarna begon ik me langzaam beter te voelen. Genoot weer meer van het leven. Ik leerde mijn huidige vriend kennen. Duurde lang voordat ik erin durfde te stappen. Het voelde goed. Maar mijn hoofd bleef wat anders zeggen. Hij hield vol. Ik kon uiteindelijk niet anders dan aan dat gevoel toegeven. En toch bleef ik die leegte in Me voelen ergens. Ik was niet helemaal happy. Ergens bleef er iets knagen en dat werd erger en erger. Ik had toch naar mijn gevoel geluisterd? Ik was weggegaan uit mijn huwelijk. Ik ging op mijn gevoel een relatie aan met mijn vriend. We gingen uiteindelijk samenwonen. En toch klopte er iets niet voor mijn idee. Ik voelde me vaak weer net zo als in mijn huwelijk. Het was wel anders maar de leegte bleef. Ik voelde me op momenten heel gelukkig met mijn vriend. Daar wist ik; dit is goed. Dit voelt echt goed. Maar op andere momenten voelde ik weer de leegte. Hoe kan dat nou?

Ik heb gegraven en gegraven. Kwam er niet uit. En nu ineens. Ineens weet ik het. Ik snap het ineens. Waarom die leegte blijft. Waar dit allemaal mis is gegaan. Dit is het!!

Ik heb wel mijn gevoel gevolgd. Ik ben weggegaan uit een huwelijk waar ik niet goed zat voor mijn gevoel. Ik ben daarna in een nieuwe relatie gestapt. Maar mijn brein blijft denken; relatie =leeg gevoel. Ik heb mijn gedachten niet veranderd. En daar ligt het hele probleem. Daardoor blijf ik dat lege gevoel houden. Aha. Dus dat. Zo simpel is het dus eigenlijk.

Ik ben opgelucht. Het is dus helemaal geen probleem wat al jaren bestaat. Ik heb het juiste gedaan. Ik heb altijd mijn gevoel gevolgd. Maar doordat ik in mijn hoofd relatie nog aan leeg gevoel koppelde, bleef het knagen in me. Daardoor voelde ik me op momenten wel goed. Maar op andere momenten dus helemaal niet.

Wat nu dus belangrijk is, is om het brein aan te pakken. Ik moet mezelf herprogrammeren. Net als wat ik eerder heb gedaan over mijn kinderen. Daar bij de boot. Daar waar ik voor me uit bleef kijken. Fysiek bezig was en mezelf bleef zeggen dat ik het goed deed. Dat ik op mijn gevoel kon vertrouwen bij de kinderen. Dat ik niet moest twijfelen. Ergens is dat ook mis gegaan. Had ik daar dezelfde fout gemaakt. Daar waar ik altijd op gevoel mijn kinderen opvoedde is dat ergens ook mis gegaan. Het maakt niet eens uit waar. Feit is dat ik het gevoel van angst naar boven kon halen. En door beweging en voor me uit naar 1 bepaald punt staren en daarbij de mantra’s op te zeggen, is er veel veranderd al de afgelopen tijd. Ik vertrouw weer op mijn gevoel. Ik weet wat te doen. Het opvoeden gaat weer gewoon veel makkelijker. De kinderen zijn blijer. Alles gaat steeds beter.

En nu dan dit stuk. Jeetje dat duurde even. Maar het is oké. Ik weet het nu. Snap het nu. Daar ging het dus mis. Dat is dus wat ik nu moet doen. Het gevoel zoeken. Bewegen. En gedachten veranderen. Dan zal mijn brein relaties niet meer koppelen aan leeg gevoel. Dan pas kan ik echt veranderen en voluit gaan genieten. Yes!!

Ik ben blij. Super ongelooflijk blij! Het is eigenlijk zo simpel! En zo jammer dat je het jezelf zo moeilijk kunt maken. Het heeft op alle aspecten van je leven zoveel invloed. Het maakt je leven zo lastig. En zo simpel kan het zijn dus.. daar wringt de schoen. Maar daar kunnen we wat mee! Hoera!

Wordt vervolgd..