Werk

Mijn werk was altijd mijn houvast. Altijd als ik bij de kinderen was dan voelde ik me goed. Dan was ik mezelf.

Werk was voor mij mijn uitlaatklep. Omdat ik me daar zo goed voelde kon ik de rest ook beter handelen.

Werk viel weg door de hersenschudding. Daar waar ik me mezelf voelde dat was ineens niet meer. Dat stuk viel weg. Het stuk wat in mij niet in balans was dat werd groter. Er was geen compensatie meer. Dat ik hier nu heel erg blij mee ben had ik nooit kunnen bedenken.

Wat ik nu wel begrijp is dat ik om die reden nooit ziek wilde zijn. Zodra het maar even kon ging ik weer werken. Ik wilde niet thuis zitten. Ik voelde me dan echt minder goed. Ik begrijp het nu. Op mijn werk ben ik in balans. Ben ik de beste versie van mezelf. Maar op een ander vlak niet. Daarom kon ik er toch niet genoeg van genieten en waren er dingen op het werk die toch niet lekker liepen. Viel er altijd toch een schaduw over me. Voelde ik het wel op momenten maar was het ook snel weer weg.

Ik zie in dat door hier nu doorheen te gaan ik eindelijk aan dat stuk kan werken wat niet goed zit. Omdat als ik daar straks in balans ben, ik mijn werk nog veel beter kan doen. Misschien ook met andere taken erbij. Mij in mijn kracht zetten. Dat is wat nodig is. En mijn kracht ligt erin dat ik heel erg op gevoel werk. Ik voel aan wat kinderen en ouders nodig hebben. Ik heb geen protocol nodig hiervoor. Maar er is meer. Ik wil er meer uithalen. Wie weet kan ik daar iets mee doen. Maar alles op zijn tijd. Eerst zorgen dat dit stuk in balans is. Dan pas kan ik verder. Als ik nu ga werken dan stopt dit proces. En dat zou zo zonde zijn. Ik wil de beste versie van mezelf zijn. En daarom heb ik nu de tijd nodig om de balans te vinden daar waar de schoen wringt. Werk komt wel weer. En ik kom sterker en beter terug. Hoe precies is nu niet belangrijk. Dat vindt zijn weg wel. Daar maak ik me geen zorgen om. Ik heb vertrouwen dat als ik mijn gevoel maar blijf volgen ik daar uiteindelijk kom waar ik op mijn best ben. Waar ik dan weer verder kan leren. Maar eerst dit.

Ik ben echt al ver. Ik maak hele mooie stappen. Maar iets wat al zolang in je systeem zit, is er niet binnen een paar weken helemaal uit. Dat heeft echt meer tijd nodig. Elke laag moet ik afpellen. Heb al veel lagen gehad. Veel situaties al doorleefd en veranderd van binnen. Mijn kijk erop is veranderd. Ik heb dingen geaccepteerd. Los gelaten. En op naar het volgende. Het zijn er veel. Een leven lang opgespaard. Maar ik heb nu de tools om ermee aan het werk te gaan. Ik weet nu hoe het werkt. Wat ik kan doen.

Energie eruit gooien

Mezelf naar binnen richten.

Voelen; wat voel ik ( niet wat denk ik)

Doorleven van het gevoel

Accepteren dat dit gevoel er is

Gedachte veranderen

En Voila, op naar het volgende. Dit is wat werkt. Ik snap het nu. Dus kom maar op.