Emoties

Ineens weer een puzzelstukje kunnen leggen. Ik heb altijd mijn emoties weggeslikt. Eerst toen ik jong was. Mijn broer was druk, had ADHD. Mijn ouders hadden er hun handen vol aan. Hij was erg aanwezig altijd. Ik slikte mijn emoties in. Daarna trouwde ik een man.. hoe toevallig blijkt hij nu ook ADHD te hebben. Ook daar slikte ik 16 jaar lang mijn emoties in. Totdat ik er ziek van werd. Ik was helemaal kapot. Had mezelf zo onder druk gezet. Was helemaal gesloopt. Het moest eruit. Al die opgekropte emoties moesten een uitweg vinden. Ik moest het zeggen; ik wil scheiden. Het moeilijkste wat ik ooit heb gedaan…

En dan ineens. Als ik 41 bent. Ga ik stuk. Voor een klein deel heb ik geleerd mijn emoties vrij te laten. Maar een groot deel zit nog vast en dat is vooral het deel van mezelf, Mezelf zijn. Ik had echt geen idee wie ik was al die jaren. Dat besef ik nu pas echt.

Ik slikte alles weg. Kon zelfs niet voluit verliefd worden op mijn partner. Ik voelde dat het goed zat. En na lang praten en volhouden durfde ik mezelf te geven aan hem. En ik heb geen minuut spijt ervan gehad. Maar de emoties zaten nog steeds vast. Nog steeds slikte ik veel te veel in.

En met stapjes kwam dat er dus allemaal uit. Ik ging echt door een diep dal. Zo eng om al die dingen te voelen die ik al zo lang niet had gevoeld. Ik raakte helemaal in paniek. Het was zo heftig elke keer. Alles van al die jaren kwam eruit. Eindelijk!! Maar hoe eng is dat! Al die tranen die zijn blijven zitten, al die boosheid en angst. Alles in korte tijd. Dat is echt heel heftig. Maar ik heb het doorstaan.

De puzzel is gelegd wat dat stuk betreft. Maar een nieuwe puzzel ligt klaar op tafel. De puzzel wie ik dan eigenlijk ben. Waar hou ik van, wie ben ik echt? Ik denk dat het in elkaar zetten van die puzzel een stuk fijner voelt. Ik ben opnieuw geboren voor mijn gevoel en ga de wereld opnieuw ontdekken. Ik ga mezelf ontdekken.

En het fijnste is. Vandaag had ik ineens vlinders in mijn buik. Mijn vriend schreef iets heel liefs en ineens waren ze er. Overal. Wat voelt dat fantastisch!!

Ik ben er weer. En mag mezelf nu gaan ontdekken. Ik heb een nieuwe kans gekregen. En die ga ik met beide handen aangrijpen!!